Borstverkleining – twee jaar later

Sinds het verhaal van mijn borstverkleining online kwam, krijg ik bijna wekelijks mails van vrouwen die eenzelfde ingreep overwegen. Die mails beantwoord ik met plezier, ik herinner het me namelijk nog goed, hoe moeilijk het was om voldoende informatie te vinden en hoe wanhopig ik daarvan werd. Daarom heb ik een lijstje met enkele bevindingen van de afgelopen twee jaar. Hier komt ‘ie !

3-12 april - stadsmuzikanten - the weekend

littekens

Eén van de meest gestelde vragen is “Hoe zit het dan met littekens?”. Wel, laat ik bij het begin beginnen. Persoonlijk ‘koos’ ik voor een ankervormig litteken. Een randje rond de tepel, een lijn naar beneden en een boog onder je borst. De vorm van een anker dus. Op zich is het litteken vrij onopvallend, de cirkel rond de tepel valt niet op (aangezien een tepel sowieso wel een ‘randje’ heeft) en die lijn onder je borst zie je al helemaal niet. De enige lijn die je dus echt ziet is de verticale lijn die vanaf je tepel naar beneden loopt.

Continue reading

Happy Birthday Boobies!

Op 10 november 2014 ging ik onder het mes. Vandaag ben ik al een heel jaar dolgelukkig met mijn borstverkleining, en dat verdient wel een vermelding lijkt me!

On the tenth of November, 2014, I had my breast reduction done. Today, one year later, I am still absolutely IN LOVE with my new boobies!

3-12 april - stadsmuzikanten - the weekend

 

XOXO

Mijn Borstverkleining

Tetten, Meloenen, Ballonnen… Kortom: “Een ferm balkon”. Op mijn zestiende viel het niet meer te ontkennen. Geen H&M behaatjes meer voor mij. Het borstenverhaal begon voor mij nochtans niet al te veelbelovend. Dolblij was ik toen ik, extreem late puber zijnde, op mijn veertiende mijn eerste AA-behaatje kon kopen. Een lichtroze beha met vlindertjes uit de Hema. Ein-de-lijk kon ik me een beetje vrouwelijker voelen. Die AA’tjes gingen echter meteen over in een volle C-cup en op mijn zestiende was ik gezegend met een dikke vette E. Nog eens drie jaar en een twee cupmaten later stond ik huilend in een pashokje in een prachtige jurk in maat 44. Zes maten te groot aan de onderkant. Bovenaan met geen mogelijkheid dicht te krijgen. De steeds terugkerende Paskamerhuilbuien leidden me uiteindelijk naar het kantoor van de dichtstbijzijnde plastisch chirurg. Die borsten moesten weg!

Die eerste afspraak maakte me even enthousiast als doodsbang. Een borstverkleining leek de ideale oplossing voor mijn probleem. Enkele uurtjes onder narcose en POEF! Vaarwel boobies! Zo simpel is dat natuurlijk niet. Het blijft een operatie. Twee dagen ziekenhuis. Littekens voor het leven. Dokter X ( Ik weet niet of het zo gepast is zijn naam zomaar online te gooien, mensen die er zelf over denken een dergelijke ingreep te ondergaan kunnen me hiervoor altijd contacteren.) was een vriendelijke man waarbij ik me meteen op mijn gemak voelde. Dit vond ik enorm belangrijk want, hallo, deze man zou wel aan mijn borsten moeten gaan prutsen. Hij gaf me een volledige uitleg over wat de ingreep inhoudt, de ziekenhuisopname, hoe veel hij zou wegnemen etc.

1-IMG_1640

 

Dit is de foto die mijn beslissing het meest heeft beïnvloed.

Continue reading