emotionally connected to shoes.

It was somewhere in the Autumn of 2011. I had finally reached the age where I realized it is not appropriate to wear converse all year round, which is why I found myself in a very large, almost industrial feeling, shoe shop. The reason we went there, is that my feet are so annoyingly big, that it is hard to find shoes in regular shops sometimes (although I do feel like sizes are going up everywhere, these days) . Mission of that day: tall autumn boots. Now this was before any of my fashion sense had kicked in, so I was used to just buy the first pair I tried on.  This time, however, I didn’t have much of a choice, since there was only one decent pair of boots in the entire store (trust me, with feet like mine, you usually don’t have millions of pairs to choose from). Luckily, that one pair was all that I needed…

Het was ergens in de herfst van 2011. Ik had eindelijk het besef gekregen dat All Stars niet voor elke gelegenheid en elk seizoen de perfecte schoenen zijn, dus bevond ik me in een gigantische, bijna industrieel aanvoelende, schoenenwinkel. Mijn voeten zijn  namelijk zo belachelijk groot, dat de meeste “gewone” schoenenwinkels mijn maat niet eens inkopen (al moet ik zeggen dat dit de laatste jaren wel is gebeterd). Missie van de dag: Mooie, degelijke winterlaarzen. Nu, op dat moment had ik nog geen greintje modegevoel, dus liep ik meestal weer naar buiten met het eerste paar dat ik paste. Deze keer had ik echter helemaal geen keuze, aangezien er maar één fatsoenlijk paar laarzen in de hele winkel te vinden was. Gelukkig was dat ene paar alles wat ik nodig had…

14364781_1256863241002666_4166945602543841946_n 14484790_1256867657668891_4712302915216454661_n

 

 

Continue reading